Open Medicine Foundation®
Leading research. Delivering hope.
ME/CFS and related chronic complex diseases

Maak kennis met Rahim Esfandyarpour, PhD, lid van het SGTC-team

Translations: enEnglish frFrançais itItaliano noNorsk bokmål pt-brPortuguês esEspañol svSvenska

In deze #OMFScienceWednesday stellen we aan u teamlid Rahim Esfandyarpour, PhD van het Stanford Genome Technology Center voor. Rahim’s ME/CVS-onderzoek, gefinancierd door de OMF, is gericht op de ontwikkeling van de nanonaald als een biomarker voor de ziekte.

Rahim Esfandyarpour, PhD, lid van het SGTC-team

“Ik behaalde mijn PhD en MSc. in electrotechniek aan de universiteit van Stanford; momenteel ben ik onderzoeksmedewerker techniek aan het Stanford Genome Technology Center (SGTC). Ik heb bijna een decennium aan ervaring in de ontwikkeling van nieuwe biomedische tools voor een verscheidenheid aan toepassingen bij de levenswetenschappen.

Mijn interdisciplinair onderzoek richt zich op translationele wetenschap door innovatieve technische concepten toe te passen om uitdagingen in de moderne levenswetenschappen en geneeskunde aan te pakken met drie hoofddoelen: preventie, vroege diagnose en effectieve behandelingen van ziekten. Eén van mijn recente uitvindingen was bijvoorbeeld een multifunctioneel ‘lab op een chip’-apparaatje dat ongeveer één cent kost, en gefabriceerd kan worden op een inkjetprinter (zie PNAS: http://bit.ly/2BBsjAX en Stanford: https://stan.md/2MoKVJr).

Ik leid momenteel een interdisciplinair team van wetenschappers en technici die aan verschillende onderzoeksprojecten werken, gericht op de ontwikkeling van nieuwe, innovatieve, kosteneffectieve en precieze technologieën (bv. draagbare bio-apparaten), om de vertaling van biomedisch onderzoek naar geavanceerde diagnostiek en behandelingen te bevorderen.

Deze groep maakt deel uit van een technologisch ontwikkelingsteam waarmee ik samenwerk, waaronder immunologen, genetici, biologen, chemici, oncologen, bio-informatici, bio-ingenieurs,werktuigbouwkundige ingenieurs en elektrotechnici. Eén van de krachtige en nieuwe technologieën die ik de afgelopen paar jaren heb ontwikkeld, was gericht op het aanpakken van enkele van de grootste uitdagingen die samenhangen met traditionele methoden voor het detecteren van een biomarker. Veel detectiesystemen gebruiken bijvoorbeeld complexe optische methoden waarvoor speciale fluorescerende labels nodig zijn, terwijl mijn methoden gebruikmaken van goedkope elektrische detectie zonder dure labels.

Door gebruik te maken van de recente grote vooruitgang op het gebied van de nanotechnologie, micro/nano-fabricage en microfluïdica, ontwikkelde ik een veelzijdige, ultragevoelige en hoge doorvoer (duizenden sensoren per vierkante centimeter), op impedantie gebaseerde nano-elektronische matrix, een nanonaald biosensor, geïntegreerd in de microfluïdische technologie en in staat om directe en labelvrije op affiniteit gebaseerde bio-gevoeligheid van doelgerichte biomarkers uit te voeren.

Ongeveer twee jaar geleden vernam ik meer over ME/CVS en de situatie van Whitney, en raakte ik actief betrokken bij het bestuderen en begrijpen van deze gecompliceerde ziekte. Ik herinner me tot in detail de discussies die professor Davis en ik hadden over hoe mijn nanonaald-matrix een potentiële biomarker en medicijnscreenings-hulpmiddel voor ME/CVS zou kunnen zijn. Volgens sommige onderzoeken is ME/CVS een ziekte die minstens twee miljoen mensen treft in de VS en miljoenen meer wereldwijd. Voor zover ons bekend is er momenteel geen goed gedefinieerde, op bloed gebaseerde biomarker om ME/CVS te diagnosticeren of om preklinische testen uit te voeren van mogelijke geneesmiddelen en therapieën voor ME/CVS-patiënten. Als gevolg hiervan is het diagnosticeren van ME/CVS-patiënten een langdurig en kostbaar proces, dat een fundamentele belemmering vormt voor patiëntenzorg en behandelingen.

Sindsdien heb ik vele dagen en nachten doorgebracht met experimenten met de nanonaald en het bestuderen van de ziekte, omdat ik er sterk van overtuigd ben dat er altijd een manier is om een ​​oplossing te vinden als je hard genoeg probeert. Met dat in gedachten en met behulp van onze nieuwe technologie heb ik maandenlang veel meer nieuwe sensoren opnieuw ontworpen en gemicrofabriceerd, en ze voor deze specifieke toepassing geschikt bevonden en geijkt. Toen werd voor de eerste keer experimenteel waargenomen dat ME/CVS-bloedcellen een karakteristiek impedantiepatroon vertonen wanneer ze worden onderworpen aan hyper-osmotische stress dat aanzienlijk verschilt van die van gezonde controles. De impedantiepatroon-verschillen tussen ME/CVS en gezond bloed in reactie op hyper-osmotische stress suggereren dat de technologie ons mogelijk een unieke indicator van ME/CVS kan verschaffen. Het is heel bemoedigend dat de resultaten tot nu toe aangeven dat de technologie potentieel een snel en accuraat diagnostisch platform voor ME/CVS kan scheppen en tegelijk inzichten in de biologie van deze complexe aandoening biedt. Daarnaast zijn, met behulp van deze technologie bij het screenen van medicijnen, een aantal kleine moleculen getest om te zien hoe ze ME/CVS-cellen kunnen helpen om terug te keren naar gezond celgedrag. Deze veelbelovende resultaten suggereren dat de technologie mogelijk kan worden gebruikt voor het snel screenen van mogelijke geneesmiddelen en/of stoffen voor ME/CVS.

Nu streven we ernaar om verdere experimenten uit te voeren om de exacte mechanismen die bijdragen aan de resultaten te begrijpen en om de werking van de matrix op andere ziekten uit te testen. Daarnaast werken we aan de aanpassing van de technologie van een gadget dat preklinisch mogelijke medicijnen en therapieën voor ME/CVS-patiënten kan testen, en leidt tot de ontwikkeling van een draagbaar en gemakkelijk te gebruiken apparaatje dat onderzoekers en clinici op elk vaardigheidsniveau kunnen uitlezen.

Bovendien zijn we van plan om te werken aan andere technologieën om ME/CVS te bestuderen. Mijn nieuw ontwikkelde printtechnologie, een flinterdun nanodeeltjescircuit, kost ongeveer één cent aan fabricage op een inkjet printer. Het kan bijvoorbeeld niet alleen de doorvoersnelheid bij tests verhogen, maar ook de kosten van tests drastisch verlagen en ons misschien een ander sterk engoedkoop screeningshulpmiddel voor diagnose en medicijnen bij ME/CVS bieden.

Hoewel er nog veel moet worden gedaan, zou ik tot slot graag van deze gelegenheid gebruik willen maken om te zeggen dat, nu ik op de hoogte ben van ME/CVS en getuige ben van de grootheid, moed en hoop van mensen die getroffen zijn door deze ziekte en hun familieleden – inclusief Whitney, Ron en Janet, ik en mijn team nog gemotiveerder zijn om aan deze ziekte te werken. We zullen ons best doen om iedereen hoop en gezondheid te brengen, omdat iedereen dat verdient.”

Bedankt, Rahim, voor uw innovatieve en toegewijde werk om miljoenen ME/CVS-patiënten te helpen over heel de wereld.

Lees dit stuk op onze website: http://bit.ly/2MrLVMU

De OMF bedankt team Dutch US voor de vertaling